Υπεύθυνο Παιχνίδι

1. Παιχνίδι ως ψυχαγωγία

Η συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τρόπος εισοδήματος, λύση οικονομικού προβλήματος ή απόδειξη ικανότητας. Το αποτέλεσμα βασίζεται στην τύχη και κάθε συνεδρία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του ποσού που διατέθηκε.

2. Προσωπικό πλάνο πριν από τη συνεδρία

Πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, ο παίκτης πρέπει να αποφασίζει πόσα χρήματα μπορεί να χάσει χωρίς συνέπειες, πόσο χρόνο θα διαθέσει και σε ποιο σημείο θα σταματήσει. Το πλάνο πρέπει να ορίζεται πριν υπάρξει ένταση, κέρδος ή απογοήτευση.

3. Πρακτικοί κανόνες ελέγχου

• Χρήση μόνο χρημάτων που προορίζονται για ψυχαγωγία.
• Καθορισμός ημερήσιου ή εβδομαδιαίου ορίου πριν από την πρώτη κατάθεση.
• Διάλειμμα μετά από έντονη νίκη ή απώλεια, ώστε η επόμενη απόφαση να μην είναι παρορμητική.
• Αποφυγή παιχνιδιού όταν υπάρχει άγχος, θυμός, κούραση ή κατανάλωση αλκοόλ.
• Μη χρήση δανεικών χρημάτων, πιστωτικών ορίων ή ποσών που προορίζονται για υποχρεώσεις.

4. Σημάδια που χρειάζονται προσοχή

Κίνδυνος εμφανίζεται όταν ο παίκτης προσπαθεί να καλύψει απώλειες, αποκρύπτει ποσά από κοντινά πρόσωπα, αυξάνει συνεχώς τις καταθέσεις ή σκέφτεται το παιχνίδι ενώ εργάζεται, σπουδάζει ή ξεκουράζεται. Η αίσθηση ότι η επόμενη προσπάθεια θα διορθώσει τα πάντα είναι σοβαρή ένδειξη απώλειας ελέγχου.

5. Εργαλεία περιορισμού

Οι πλατφόρμες τυχερών παιχνιδιών μπορεί να προσφέρουν όρια κατάθεσης, όρια απώλειας, χρονικές υπενθυμίσεις, προσωρινή αναστολή λογαριασμού και αυτοαποκλεισμό. Τα εργαλεία αυτά είναι πιο αποτελεσματικά όταν χρησιμοποιούνται νωρίς, πριν η συνήθεια μετατραπεί σε πίεση.

6. Προστασία ανηλίκων

Το περιεχόμενο τυχερών παιχνιδιών απευθύνεται μόνο σε ενήλικες. Οι γονείς και κηδεμόνες πρέπει να χρησιμοποιούν γονικούς ελέγχους, ισχυρούς κωδικούς, ξεχωριστούς λογαριασμούς συσκευών και φίλτρα πρόσβασης, ώστε οι ανήλικοι να μην εκτίθενται σε τέτοιες υπηρεσίες.

7. Πότε να ζητηθεί βοήθεια

Αν το παιχνίδι προκαλεί ενοχές, οικονομική πίεση, ψέματα, συγκρούσεις ή δυσκολία διακοπής, η αναζήτηση υποστήριξης πρέπει να γίνει άμεσα. Συνομιλία με ειδικό σύμβουλο, οργανισμό βοήθειας ή έμπιστο πρόσωπο μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ρεαλιστικού πλάνου απομάκρυνσης.